அலை பாயுதே கண்ணா

பல்லவி:
அலை பாயுதே கண்ணா
என் மனம் மிக அலை பாயுதே
உன் ஆனந்த மோஹன வேணுகானமதில்
அலை பாயுதே கண்ணா
உன் ஆனந்த மோஹன வேணுகானமதில்
அலை பாயுதே கண்ணா

அனுபல்லவி:
நிலை பெயராது சிலை போலவே நின்று
நிலை பெயராது சிலை போலவே நின்று
நேரமாவதறியாமலே
மிக விநோதமான முரளிதரா
என் மனம் அலை பாயுதே
கண்ணா....

சரணம்:
தெளிந்த நிலவு பட்டப் பகல் போல் எரியுதே
திக்கு நோக்கி என்னிரு புருவம் நெரியுதே
கனிந்த உன் வேணுகானம் காற்றில் வருகுதே
கண்கள் சொருகி ஒரு விதமாய் வருகுதே!

தனித்த மனத்தில் உருக்கி பதத்தை
எனக்கு அளித்து மகிழ்த்த வா
ஒரு தனித்த வனத்தில் அணைத்து எனக்கு
உணர்ச்சி கொடுத்து முகிழ்த்தவா!
கணைகடல் அலையினில் கதிரவன் ஒளியென
இணையிரு கழல் எனக்களித்தவா!
கதறி மனமுருகி நான் அழைக்கவா
இதர மாதருடன் நீ களிக்கவோ
இது தகுமோ? இது முறையோ?
இது தருமம் தானோ?

குழல் ஊதிடும் பொழுது ஆடிடிடும்
குழைகள் போலவே
மனது வேதனை மிகவோடு

அலை பாயுதே கண்ணா
என் மனம் மிக அலை பாயுதே
உன் ஆனந்த மோஹன வேணுகானமதில்
அலை பாயுதே கண்ணா

காதல் சடுகுடு குடு.. கண்ணே தொடு தொடு

காதல் சடுகுடு குடு.. கண்ணே தொடு தொடு (4)



அலையே சிற்றலையே

கரை வந்து வந்து போகும் அலையே

என்னைத் தொடுவாய் மெதுவாய் படர்வாய் என்றால்

நுரையாய் கரையும் அலையே

தொலைவில் பார்த்தால்; ஆமாம் என்கின்றாய்

அருகில் வந்தால் இல்லை என்கின்றாய்



நகில நகில நகிலா ஓ..

விலகிடாதே நகில நகிலா.. ஓஹோ.. (2)



ஓஹோ.. பழகும் போது குமரியாகி

என்னை வெல்வாய் பெண்ணே

படுக்கையறையில் குழந்தையாகி

என்னை கொல்வாய் கண்ணே



(நவீன்)

காதல் சடுகுடு குடு.. கண்ணே தொடு தொடு (4)



(எஸ். பி. பி. சரண்)



நீராட்டும் நேரத்தில் என் அன்னையாகின்றாய்

வாலாட்டும் நேரத்தில் என் பிள்ளையாகின்றாய்

நானாக தொட்டாலோ முள்ளாகி போகின்றாய்

நீயாக தொட்டாலோ பூவாக ஆகின்றாய்



என் கண்ணீர் என் தண்ணீர்

எல்லாமே நீ அன்பே..

என் இன்பம் என் துன்பம்

எல்லாமே நீ அன்பே..

என் வாழ்வும் என் சாவும்

உன் கண்ணின் அசைவிலே



நகில நகில நகிலா ஓ..

விலகிடாதே நகில நகிலா.. ஓஹோ.. (2)



ஓஹோ.. பழகும் போது குமரியாகி

என்னை வெல்வாய் பெண்ணே

படுக்கையறையில் குழந்தையாகி

என்னை கொல்வாய் கண்ணே

(நவீன்)

காதல் சடுகுடு குடு.. கண்ணைத் தொடு தொடு (4)



(எஸ். பி. பி. சரண்)



உன்னுள்ளம் நான் காண என் ஆயுள் போதாது

என் அன்பை நான் சொல்ல உன் காலம்; போதாது

என் காதல் எடை என்ன உன் நெஞ்சு காணாது

ஆனாலும் என் முத்தம் சொல்லாமல் போகாது



கொண்டாலும் கொன்றாலும் என் சொந்தம் நீ தானே

நின்றாலும் சென்றாலும் உன் சொந்தம் நான் தானே

உன் வேட்கை பின்னாலே என் வாழ்க்கை வளையுமே!



நகில நகில நகிலா ஓ..

விலகிடாதே நகில நகிலா.. ஓஹோ.. (2)



ஓஹோ.. பழகும் போது குமரியாகி

என்னை வெல்வாய் பெண்ணே

படுக்கையறையில் குழந்தையாகி

என்னை கொல்வாய் கண்ணே

(நவீன்)

காதல் சடுகுடு குடு.. கண்ணே தொடு தொடு (4)

எவனோ ஒருவன் வாசிக்கிறான்

எவனோ ஒருவன் வாசிக்கிறான்
இருட்டில் இருந்து நான் யாசிக்கிறேன்
தவம்போல் இருந்து யோசிக்கிறேன்
அதைத் தவணை முறையில் நேசிக்கிறேன்

எவனோ ஒருவன் வாசிக்கிறான்
இருட்டில் இருந்து நான் யாசிக்கிறேன்
எவனோ ஒருவன் வாசிக்கிறான்
இருட்டில் இருந்து நான் யாசிக்கிறேன்
தவம்போல் இருந்து யோசிக்கிறேன்
அதைத் தவணை முறையில் நேசிக்கிறேன்

கேட்டுக் கேட்டு நான் கிறங்குகிறேன்
கேட்பதை அவனோ அறியவில்லை
காட்டு மூங்கிலின் காதுக்குள்ளே
அவன் ஊதும் ரகசியம் புரியவில்லை

எவனோ ஒருவன் வாசிக்கிறான்
இருட்டில் இருந்து நான் யாசிக்கிறேன்

புல்லாங்குழலே! பூங்குழலே!
நீயும் நானும் ஒரு ஜாதி
புல்லாங்குழலே! பூங்குழலே!
நீயும் நானும் ஒரு ஜாதி

என் உள்ளே உறங்கும் ஏக்கத்திலே
உனக்கும் எனக்கும் சரிபாதி

கண்களை வருடும் தேனிசையில்
என் காலம் கவலை மறந்திருப்பேன்
இன்னிசை மட்டும் இல்லையென்றால்
நான் என்றோ என்றோ இறந்திருப்பேன்!

எவனோ ஒருவன் வாசிக்கிறான்
இருட்டில் இருந்து நான் யாசிக்கிறேன்

உறக்கம் இல்லா முன்னிரவில்
என் உள்மனதில் ஒரு மாறுதலா
உறக்கம் இல்லா முன்னிரவில்
என் உள்மனதில் ஒரு மாறுதலா
இரக்கம் இல்லா இரவுகளில்
இது எவனோ அனுப்பும் ஆறுதலா

எந்தன் சோகம் தீர்வதற்கு
இதுபோல் மருந்து பிறிதில்லையே
அந்தக் குழலை போல் அழுவதற்கு
அத்தனை கண்கள் எனக்கில்லையே

எவனோ ஒருவன் வாசிக்கிறான்
இருட்டில் இருந்து நான் யாசிக்கிறேன்
எவனோ ஒருவன் வாசிக்கிறான்
இருட்டில் இருந்து நான் யாசிக்கிறேன்